Dit is een pagina van Natuurplakboek.be

NATUURPLAKBOEK nr 75

Door JOhan Opsomer – 31 mei 2009

Het is weer brede bekken tijd. En ik heb het helemaal niet over het politieke landschap in deze tijd van verkiezingen.
Jonge vogeltjes zijn vaak makkelijk te herkennen aan hun artificiële glimlach. De zijkantjes van de bek zijn nog niet wat ze moeten zijn. Geen echte bek daar aan beide zijden, maar eerder rekbare pezen die in staat zijn om nog eens extra uit te rekken ook.
En dat heeft voordelen. De bek kan veel wijder open dan men zou verwachten.
Zelfbehoud is het, pure zelfbehoud.
Ga maar eens in een veel te krap nest zitten, met een zestal concurrenten naast je, op je of onder je, die allemaal al even hard bedelen om voedsel als jij zelf wil doen. Ik zweer je, je zou een tandje bijsteken om meest op te vallen. En doe je dat niet, dan val je hopeloos uit de boot.
Moeders en vaders zijn ook maar ouders hé.
Soortbehoud is het, pure soortbehoud.
Zij stoppen het voer in de bek van deze die meest honger heeft. En hoe kan je dat als vogeljong uitbeelden, als je niet veel meer hebt dan een bek? Juist : ‘Zie het groots’. Met vleugelgetril kom je er ook, maar dat is pas als je wat ouder bent. In het begin kan je de stompjes naast de enorme pens moeilijk vleugels gaan noemen.
Door hoog op te springen hoor ik je al denken, maar als je nog in het nest zit, dan is je lijf zo dik en je pootjes zo week dat dit er al helemaal niet in zit.
De hals zo lang mogelijk uitrekken en sperren maar. Dat is de enige goede raad die ik kan bedenken voor zo’n wezen in wording.
Flink wat van die hulpbehoevende wezentjes hebben nog een tweede troef in die bek.
Het is er binnenin een symfonie van kleuren, van vlekken of helle accenten. Fel geel, schreeuwend Hollands oranje en zelfs fluo groene wegwijzers.
Voor de voerende ouder is het haast onmogelijk om het hapje er naast te stoppen.
Je bek houden is je reinste zelfmoord voor jonge vogeltjes.

Tekst en fotografie : Johan Opsomer
Stuur een mailtje naar johan.opsomer@pandora.be voor een gratis abonnement, zo krijg je minstens één keer per week een pagina in je mailbox.

Blader doorheen de reeds gepubliceerde pagina's door links op het onderwerp te klikken.