Dit is een pagina van Natuurplakboek.be

NATUURPLAKBOEK nr 62

Door JOhan Opsomer – 04 maart 2009

Is het wel zo dat uilen ’s nachts leven en overdag slapen?
Als men ransuilen op hun roestplaats overdag ziet zitten dan zou men geneigd zijn om aan te nemen dat het zo is, tot men zelf even de tijd neemt om ze van op een afstand in het vizier te nemen.
Ze zitten er soms met meer dan tien samen en hebben voor hun dagelijkse rustplek een heel bijzondere voorkeur.
Dicht struikgewas dat boven een ondiep poeltje hangt geniet duidelijk hun voorkeur.
Dat struikgewas kan ik begrijpen omdat ze dan zelf beter opgaan in de omgeving. Het is bijzonder moeilijk om ze in zulk een struweel exact te gaan tellen en dat bewijst hoe goed hun camouflagekleurtje wel werkt.
Dat slapen boven water zal waarschijnlijk ook wel te maken hebben met de rust die daarmee gepaard gaat. Er zijn meer weinig schepsels die zich tussen de takken en dan ook nog in het water zullen begeven of het moet een onschuldige waterral of een waterhoentje zijn. Zelf vossen hebben het daar moeilijk.
Als zittend wezen zijn de ransuilen eigenlijk wel kwetsbaar. Ze vertrouwen op hun schutkleur, zien er erg slaperig uit, maar zijn in feite uiterst alert.
Als je ze observeert merk je dat ze alles gehoord of gezien hebben wat maar enigszins beweegt of in de nabijheid durft te komen van hun roest. Of het nu een stille of een alarmerende merel, een jagende sperwer of een onschuldig lammetje in de weide ernaast is, niets ontgaat hen.
Soms gaat maar één oog open, soms wordt de kop gedraaid, maar als het er echt gaat om spannen, dan gaan beide ogen dreigend open en zie je gewoon de adrenaline door het uilenlijf stromen. Alles spant op. Een vogel die nietsvermoedend recht op hen afvliegt om ook even in die struiken te gaan rusten wordt meteen getrakteerd op een koppel alles neerbliksemende ogen.
Het zijn dagen van rust, zeker niet van intense slaap.
En als de avond valt gaat de hele zwik op jacht, elk hun eigen gang, en de volgende morgen zie je ze weer allemaal keurig tussen de takken zitten.

Tekst en fotografie : Johan Opsomer
Stuur een mailtje naar johan.opsomer@pandora.be voor een gratis abonnement, zo krijg je minstens één keer per week een pagina in je mailbox.

Blader doorheen de reeds gepubliceerde pagina's door links op het onderwerp te klikken.