Dit is een pagina van Natuurplakboek.be

NATUURPLAKBOEK nr 57

Door JOhan Opsomer – 26 januari 2009

Soms zijn ze er wel en dan weer niet.
Het lijkt wel of ze op bepaalde momenten van de aardbol verdwenen zijn.
Nochtans zijn kieviten heel algemene vogels. Ze hebben het een stuk moeilijker dan vroeger. Dat heeft alles te maken met de moderne landbouwmethoden. Hun nesten zijn bedreigd door de steeds groter wordende machines. Toch zien we dat er wel degelijk inspanningen gebeuren om deze vogels te beschermen. We zien regelmatig staketsels van enkele elektriciteitsbuizen op de velden staan. Die moeten dan de nesten aanduiden zodat de bestuurder van een landbouwgigant ze kan ontwijken.
Ze broeden hun nestjes van vier eitjes uit in een ondiep kuiltje op kale gronden en kort grasland. Die zijn echter minder aanwezig dan pakweg 50 jaar geleden. Velden met wintergewassen zijn voor een kievit ongeschikt. Een kievit heeft een nestplaats nodig van waaruit hij alle gevaar kan zien aankomen. De eitjes hebben een voldoende camouflagekleur om zelf op de vlucht te gaan en het nest zonder probleem voor een tijdje achter te laten.
Met de lange wapperende kuif die meewiegt met de wind zoeken ze de bodem af naar zowat alles wat er beweegt. Ze trappelen soms op de grond om de regenwormen naar boven te lokken.
Een groep kieviten die op de vleugels gaat is een lust voor het oog. Hun Engelse naam ‘lapwing’ doen ze alle eer aan. Zijn ze met baltsvluchten bezig dan zou ik ze zelfs ‘super-lapwing’ durven noemen.
Vluchten als van een kamikaze om dan weer op te schroeven tot redelijke hoogte, spelend op de wind en glijdend, klapperend en vleugelwiekend snelheid halen zijn maar een fractie van het arsenaal aan capriolen.
In groep zijn ze beter bestand tegen aanvallen van roofvogels. Die nemen het niet op tegen een massa van wit-zwart geflapper.
Ze zijn hier zo graag, op onze voedselrijke weiden en toch vertrekken ze af en toe.
Als er een periode met vorst aankomt gaan ze massaal het warmere ontdooide zuiden opzoeken en net voor het hier weer warmer wordt komen ze terug. Ze volgen de vorstgrens en gelijk hebben ze.

Tekst en fotografie : Johan Opsomer
Stuur een mailtje naar johan.opsomer@pandora.be voor een gratis abonnement, zo krijg je minstens één keer per week een pagina in je mailbox.

Blader doorheen de reeds gepubliceerde pagina's door links op het onderwerp te klikken.