Dit is een pagina van Natuurplakboek.be

NATUURPLAKBOEK nr 48

Door JOhan Opsomer – 01 december 2008

Het zien van een uil heeft altijd wel ergens een Harry Potter – gehalte. Ze blijven mensen intrigeren. Ze blijven in een mystieke mist gehuld.
In ons land zijn een aantal soorten regelmatig waar te nemen, andere zijn uiterst zeldzame dwaalgasten. De sneeuwuilen die momenteel in de Vlaamse polders en op Texel verblijven zijn zulke exemplaren.
Als je aan uil denkt, denk je bijna automatisch aan nacht en toch zijn ze eerder overdag te zien.
De kerkuil, met het katachtige gezicht is een vogel van de schemering en die zie je eerder bij toeval. Een weidepaal nabij een straatlantaarn is zowat het meest ideale wat je kan hebben. Als verkeersslachtoffer zijn ze jammer genoeg steeds nadrukkelijker aanwezig. En ik heb het uitdrukkelijk niet over roofvogelshows.
Bosuilen zie je minst. Ze hebben een heel opmerkelijke theorie over jagen. Ze rekenen op de fouten van anderen. Op een goed plekje gaan ze roepen, de muizen raken in paniek en er is er altijd wel eentje die te veel opgaat in z’n stress en te laat een onderkomen vindt. En die is nu net de gemakkelijkste prooi. Ransuilen met hun uitgesproken oortjes zie je des te meer. Niet vliegend, maar roestend op hun dagelijkse slaapplaats. De braakballen onder de boom worden meestal eerder ontdekt dan de vogels zelf.
Wie het geduld heeft kan de vogels, die vaak in groep slapen, op een klokvaste tijd zien uitvliegen voor hun avondlijke jachtpartij.
Het kleine steenuiltje is een vogel die tijdens strenge winterperioden zelfs in de stad te vinden is en daarbij schuwt hij het daglicht niet.
De meest spectaculaire vind ik echter de velduil. Met hun haast vlinderachtige vlucht schuimen de relatief grote vogels de rietkragen af op zoek naar een prooi, liefst in de schemering, maar ook over de middag.
Eén ding hebben al die uilen gemeen, je hoort ze niet. Elke veer is bezet met haarveertjes die er voor zorgen dat elk geluid van hun vlucht in de kiem gesmoord wordt.
Stilte als bondgenoot.

Tekst en fotografie : Johan Opsomer
Stuur een mailtje naar johan.opsomer@pandora.be voor een gratis abonnement, zo krijg je minstens één keer per week een pagina in je mailbox.

Blader doorheen de reeds gepubliceerde pagina's door links op het onderwerp te klikken.