Dit is een pagina van Natuurplakboek.be

NATUURPLAKBOEK nr 47

Door JOhan Opsomer – 24 november 2008

Een flink aantal dieren heeft in de winter een andere kleur dan in de zomer.
Of dat met de opwarming van de aarde een zinvolle zaak is, is een andere vraag.
Het best gekende voorbeeld is waarschijnlijk de bruine zomerkleur en de witte vacht van een hermelijntje in de winter.
Om minder op te vallen in de sneeuw hoor ik je zeggen, maar als je de sneeuwdagen in ons land optelt, nu en ook in het verleden, dan valt een hermelijn meer op in de winter dan dat het nut heeft van de witte kleur.
Het chocoladebruine kopje van de kokmeeuw is in de winter ook omgeruild voor een witte kop, op een klein donker vlekje achter het oog na, alsof het een koptelefoontje draagt.
Spreeuwen zijn aangepast aan een flinke sneeuwbui. Met hun gespikkeld verenkleed en de donkere snavel vallen ze allerminst op als het sneeuwt. Hun zomerkleed is bijna zwart en de bek wordt gelig.
Het lijkt wel alsof de dieren echt hun best doen om ongezien de koudste dagen door te komen.
En dat is echt zo.
Wij denken eigenlijk veel te lokaal.
Ga je dieper Europa in, dan heb je beduidend meer dagen met sneeuw en ijs dan in onze lage landen bij de zee.
De warme golfstroom die als een rat het kanaal doorzwemt zorgt er namelijk voor dat het hier veel meer gematigde winters zijn dan in de landen ten oosten van ons.
En de vogels en andere dieren houden nu eenmaal geen rekening met grenzen. Het verkleuren zit in de genen ingebakken.
Ze zijn één soort en zwermen als één soort uit over heel het continent. Soms spreekt men echter van ondersoorten als er duidelijke verschillen bestaan.
Vogels weten al lang wat de Europese Unie is.

Tekst en fotografie : Johan Opsomer
Stuur een mailtje naar johan.opsomer@pandora.be voor een gratis abonnement, zo krijg je minstens één keer per week een pagina in je mailbox.

Blader doorheen de reeds gepubliceerde pagina's door links op het onderwerp te klikken.