Dit is een pagina van Natuurplakboek.be

NATUURPLAKBOEK nr 16

Door JOhan Opsomer – 16 juni 2008

Ik heb jaren genoten van mijn goede oude verrekijker. Samen hebben we heel wat meegemaakt, gezien en rondgezworven. Ik heb hem omgekeerd gehouden en zo als vergrootglas gebruikt, hij bleef eens kilometers lang op mijn wagen liggen en het rubber omhulsel hield hem mooi ter plaatse. Het was een goede kijker, maar nu zit er stof in, de brug om scherp te stellen zit zo los als iets en ik krijg hoofdpijn als ik weer eens uren zit te turen vanuit een schuilhut omdat hij scheel kijkt. 
Een 10X56 was het. 
10 keer vergroting was prima. Meer dan 12 keer vergroten maakt stilhouden echt moeilijk. En een lens van 56 mm was wel heel lichtsterk in die tijd. Nu haalt men een veel hogere helderheid met veel kleinere lenzen, omdat zowel lenzen als prisma’s een coatinglaag krijgen. Dat is naast een verbetering op gebied van helderheid ook voor de kleurechtheid een hele stap vooruit.
Het was wel een toestel met een klein gezichtsveld, amper 4 graden. Dat zou gerust meer mogen zijn, want nu had ik het soms moeilijk om een vogeltje te vinden, of om vliegende vogels te blijven volgen.
De riem heeft groeven in mijn hals gezet, want met z’n gewicht van bijna 2 kilo leek het na een wandeling van 4 uur alsof hij drie keer zo veel woog.
Nu wil ik hem lichter, helderder, een groter gezichtsveld, maar niet sterker. Ik wil hem waterdicht zodat er geen damp meer in komt, en stofdicht.
Ik wil er één waarbij ik de ogen apart kan regelen, om mijn eigen lichamelijke tekorten te compenseren, één waarbij scherpstellen heel vlug kan.
Er zijn er zelfs met beeldstabilisator, met een geheugenkaartje die beelden kunnen vastleggen, met noem maar op. 
‘The sky is the limit’.

Tekst en fotografie : Johan Opsomer
Stuur een mailtje naar johan.opsomer@pandora.be voor een gratis abonnement, zo krijg je minstens één keer per week een pagina in je mailbox.

Blader doorheen de reeds gepubliceerde pagina's door links op het onderwerp te klikken.