Dit is een pagina van Natuurplakboek.be

NATUURPLAKBOEK nr 7

Door JOhan Opsomer – 10 mei 2008

Het loopt op wieltjes. Dat kan je wel zeggen over het liefdesleven van de waterjuffer.
Bij de paring gaan ze in een haast onhaalbare houding staan. Zelfs rondvliegen, landen en opstijgen blijkt geen enkel probleem op te leveren voor deze vaak prachtig gekleurde insecten.
Ze blijven een ‘liefdeswiel’ vormen. Het mannetje grijpt het vrouwtje bij de nek met zijn achterlijfaanhangsels, het vrouwtje brengt de geslachtopening naar de buik van het mannetje, waar een extra geslachtdeel zit.
Alles moet vrij vlug gebeuren, want waterjuffers leven meestal maar een paar weken. In die tijd moet de hele klus geklaard zijn. De eitjes moeten afgezet worden aan waterplanten, of onder water. Sommige soorten duiken zelfs onder water om hun ouderlijke plicht te doen.
Onder water ontwikkelen de eitjes zich tot larven, die groeien en kruipen langs een stengel naar boven. Daar verpoppen ze en na een tijd vliegt de volgende generatie al rond.
Veel mensen verwarren de waterjuffers met de libellen. Die zijn echter meestal groter en houden in rust hun vleugels open. Waterjuffers vouwen ze samen.
Nu zijn ze er weer massaal. Wie een vijvertje in de tuin heeft zal weten dat het niet zo groot hoeft te zijn om een aantal soorten aan te trekken. Een beetje planten er rond doet wonderen.  Als je ze eens goed gadeslaat zal je al vlug ontdekken dat ze een territoriumgedrag vertonen en gebiedjes gaan verdedigen tegen mannelijke soortgenoten. Vrouwtjes bij de nek grijpen is een riskante bezigheid en regelrechte gevechtjes zijn schering en inslag.

Tekst en fotografie : Johan Opsomer
Stuur een mailtje naar johan.opsomer@pandora.be voor een gratis abonnement, zo krijg je minstens één keer per week een pagina in je mailbox.

Blader doorheen de reeds gepubliceerde pagina's door links op het onderwerp te klikken.